Grijze haren verliezen vertrouwen democratie

Even was ik bang dat de landelijke politiek de komende raadsverkiezingen zou gaan overheersen. Nou doet het dat altijd wel een klein beetje, maar met de val van Balkenende IV dreigde het wel die kant op te gaan. Ik besloot mij niks aan te trekken van dit landelijke geweld en mijn keuze voor deze ‘kleine’ verkiezingen niet te laten afhangen van al deze politieke zwaargewichten.

Maandag werd er een lijsttrekkersdebat georganiseerd in het gemeentehuis te Skarsterlan. Ik besloot hier blanco in te gaan. Ik was zelfs zo blanco dat ik eerst blanco wilde gaan stemmen. Toch had ik het idee dat er wel één van de vijf partijen voor mij geschikt moest zijn. De burgemeester begon de avond met een lofzang voor de democratie (steekwoorden: democratie, stemrecht, burger beslist, kans voor burger om macht uit te oefenen). Mijn aandacht was nog niet getrokken. Ik voelde me zelfs een beetje ongemakkelijk tussen alle pakken en grijze haren.

De vijf lijsttrekkers in debat met elkaar over verschillende onderwerpen (bron: FNP skarsterlan hyve)

Het debat was een prachtige ervaring. Vooral de mensen die vragen stelden vanuit het publiek werkten op de lachspieren. Zo was er een man die zocht naar een partij die tegen de fusie met andere gemeentes was, toen bleek dat er geen partij was die hem daarin kon steunen reageerde hij adrem “nou, dan moet ik maar verhuizen.” Ook was er een laatkomer die op het einde van de avond nog een hele discussie over het landbouwbeleid wilde voeren. Hij vroeg aan de zaal of dit wenselijk was. Uit het gemor van de zaal kon hij horen dat het er niet van ging komen “nou dan niet hoor”, concludeerde hij teleurgesteld.

Na alle debatten stuurde de gespreksleider aan op het einde. Voor iemand in het publiek was dit de druppel. “Ik steek al de hele avond mijn vinger op, maar er komt niemand naar mij toe!” Verast door de felheid van deze teleurgestelde burger werd er nog even ruimte gemaakt voor zijn vraag. Alhoewel vraag, het was meer een opsomming van zijn frustratie over politie en politici.

De avond was voor mij wel verhelderend en heeft één partij een stem extra opgeleverd. Bij het verlaten van het stembureau kwam ik er achter dat ik eigenlijk beter thuis had kunnen blijven. “het maakt toch niks uit, het gaat toch altijd weer anders”, voegde een bejaarde van het bejaardentehuis mij toe.

Jammer dat een generatie die heeft gevochten voor het stemrecht met zoveel frustratie over de democratie spreekt.

Tags: 2010, democratie, gemeenteraadsverkiezingen, Politiek, skarsterlan