Gespierde jongen: “Hallo, mag ik even naar beide dagsoepen kijken?”
Kantinejuffrouw A doet deksels open
Gespierde jongen: “Ik zou graag wat willen proeven van die goulashsoep”
Kantinejuffrouw A moppert zachtjes en laat de jongen toch maar proeven
Ik sluit aan in rij met kaasbroodje en zie de jongen proeven
Gespierde jongen: “Doe mij toch maar die andere soep, twee kopjes”
Ik: “Mag ik eerst een hap van mijn kaasbroodje nemen en dan bepalen of ik hem wil kopen?”
Gespierde jongen die ondertussen de bak met croutons aan het leeg scheppen is: “Zal ik anders even een paar croutons in je neus dauwen?”
Kantinejuffrouw A kan mijn grap wel waarderen en laat me een glimlach zien
Kantinejuffrouw B gaat zich ook met het voorval bemoeien: “ophouden nu met scheppen, normaal kost dat 10 cent extra”
Gespierde jongen: “Sinds wanneer zijn jullie zo gierig geworden hier? hier heb je je tien cent”
Kantinejuffrouw A en B in koor: “Nee dat hoeft nu niet meer, het gaat om het principe”
Ik pak mijn broodje en verlaat lachend de kantine
Bovenstaande berust op de waarheid en niets meer dan de waarheid. Alle filmrechten behoren aan mij toe, en ja het gaat hier alleen maar om een bakje soep.
Tags: croutons, eten, journalistiek, soep, windesheim
13 september 2009 om 05:21
Goed om te horen dat er nog niks veranderd is. Bevalt het nieuwe gebouw?